Welkom op hetachtste

GELDROP - 't achtste heeft zichzelf te kort gedaan door slechts met 2-3 te winnen van Geldrop. Gezien het aantal kansen had het wel 2-10 kunnen zijn.

Het lijkt erop dat er een nieuwe traditie is ontstaan bij 't Achtste. Nadat Mark van Vijfeijken vorige week nog in Boerdonk ipv Boekel terecht kwam, was het deze week de beurt aan Robert. Hij wist het voetbalveld van Geldrop pas te vinden nadat hij een toeristische route had genomen via Helmond, Mierlo en het centrum van Geldrop. Enkele (heel duidelijke) telefoontjes verder kwam hij dan toch (samen met zijn passagiers) aan bij het voetbalveld. Ik wil trouwens expliciet melden dat het sportpark er prachtig bij lag: schitterende kleedaccommodatie, lekker strak grasmatje en geen enkele obstakels op de hoeken van het veld.

Het initiatief in het begin van de wedstrijd lag bij Geldrop. Een aantal keer kwam het gevaarlijk voor het doel van aanwinst Peter-Jan Happe. Het vizier bij Geldrop stond echter nog niet scherp, waardoor 't Achtste met de schrik vrij kon komen.
Na ongeveer een kwartier kreeg 't Achtste meer grip op de wedstrijd en dat resulteerde dan ook in een doelpunt. Het was Jelle die op aangeven van Mark van der Aa de 1-0 binnen.
Het tweede doelpunt was een uniek moment. Expliciet wil ik vermelden dat niemand anders dan mannetjesputter Tjerk de bal in het netje legde. Daar waar Jelle nog half langs de bal maaide, schoot Tjerk de bal onberispelijk binnen. 't Achtste had niets meer te duchten van Geldrop en ging dan ook met een comfortabele 0-2 rusten.

Na de rust ging 't Achtste verder waar het was gebleven: aanvallen. via goede combinaties met bijvoorbeeld Jimmy, Robert en Mark van der Aa volgde aanval na aanval. Toch had 't Achtste het vizier niet helemaal goed staan. Dotten van kansen werden gemist door Mark van der Aa en Ton van der Aa. Die laatste had nog een verrassing in petto. Niet alleen voor ons, maar ook voor zichzelf. Op een of andere manier wist hij het voor elkaar te krijgen om over een graspol te struikelen. Ik wil even expliciet vermelden dat dat heel knap is, aangezien we op een kunstgrasveld speelden.
Als de bal er niet in wil, dan treedt natuurlijk de wet van Luis in werking: Als je zelf niet scoort, dan scoort de tegenstander. Een lob passeerde Peter-Jan en daarmee werd de stand op 2-1 gebracht.

Diezelfde Luis was ook het slachtoffer van een eerbetoon aan Anton Gesink. Met een volleerde schouderworp werd Luis op de grond gegooid en in de houtgreep genomen. Dit allemaal naar aanleiding van het feit dat Luis expliciet de bal speelde en daarbij expliciet hard door ging op de tegenstander. Niets aan de hand dus. De vrije trap werd er echter wel ingeschoten. Peter Jan is duidelijk geen harde terugspeelballen van de verdediging meer gewend en was vermoedelijk in slaap gesukkeld. Hij sprong expliciet over de bal heen. Het resultaat was een 2-2 stand.

Andermaal had Ton van der Aa een verrassing in Petto. Ditmaal speelde hij de verdediger van Geldrop expliciet via de paal aan. Deze verdediger schoot vervolgens beheerst binnen. Een combinatie uit het boekje en daarmee ook een terechte 2-3 eindstand.
Met deze stand konden we met een gerust hart aan de frikadellen. Dat we deze frikadellen bij Geldrop nuttigden en niet bij Sparta'25, daar waren 2 uitstekende redenen voor. Redenen die Jorrit zowat deden kwijlen.